Czym jest profanacja w prawie kanonicznym?

Profanacja dotyczy przede wszystkim Eucharystii, kościołów, przedmiotów liturgicznych oraz cmentarzy.

Kościół uznaje ją za ciężkie naruszenie sacrum.

• Profanacja Eucharystii

Najpoważniejszą formą profanacji jest znieważenie Najświętszego Sakramentu.

Zgodnie z kan. 1367 Kodeksu Prawa Kanonicznego karze podlega m.in.

• porzucenie konsekrowanej Hostii,
• kradzież Eucharystii,
• użycie jej do celów bluźnierczych lub satanistycznych.

Za taki czyn grozi ekskomunika nakładana automatycznie (latae sententiae), a w najcięższych przypadkach sprawa może być zastrzeżona Stolicy Apostolskiej.

Jeżeli podczas Komunii Świętej widać, że ktoś odchodzi z Hostią i jej nie spożywa, należy zareagować szybko i roztropnie ;

• poprosić osobę o natychmiastowe spożycie Hostii,
• poinformować kapłana lub szafarza,
• nie ignorować sytuacji jeśli istnieje podejrzenie profanacji.

• Profanacja miejsc świętych

Kan. 1211 wskazuje, że kościół lub inne miejsce święte zostaje zbezczeszczone przez ciężkie i gorszące czyny, np.:

• akty przemocy,
• bluźnierstwa,
• obrzędy satanistyczne.

W takich przypadkach świątynia wymaga liturgicznego oczyszczenia przed ponownym sprawowaniem kultu.

• Profanacja rzeczy świętych

Kan. 1376 odnosi się do znieważenia rzeczy przeznaczonych do kultu, takich jak:

• kielichy,
• relikwie,
• figury i obrazy religijne.

Jakie kary przewiduje prawo kanoniczne?

W zależności od rodzaju profanacji Kościół może zastosować:

• ekskomunikę,
• interdykt,
• suspensę wobec duchownych,
• zakaz wykonywania funkcji kościelnych,
• inne kary dyscyplinarne i pokutne.

Najsurowsze sankcje dotyczą profanacji Najświętszego Sakramentu.