Co, jeśli na kilka godzin przed sakramentalnym „TAK”, jedna ze stron dopuści się zdrady?

Wieczór kawalerski lub panieński kojarzy się z „ostatnią nocą wolności".

• Ale co, jeśli ta wolność zostanie zrozumiana zbyt dosłownie?

Z punktu widzenia moralnego sprawa jest prosta - grzech ciężki. Sąd kościelny nie jest przecież trybunałem moralności lecz trybunałem prawa, a sama zdrada - nawet ta tuż przed ślubem – automatycznie nie unieważnia małżeństwa.

Małżeństwo w Kościele opiera się na zgodzie i jeśli obie strony w chwili ślubu chcą wyłączności, a zdrada była „jednorazowym upadkiem”, małżeństwo jest ważne, choć zranione na starcie.

Ale... diabeł tkwi w szczegółach (i kanonach).

• Kiedy „skok w bok” staje się wyrokiem?

Prawnik kanonista zapyta nie o sam czyn, ale o to, co działo się w głowie narzeczonego/narzeczonej. Istnieją trzy sytuacje, w których taki wieczór kawalerski może prowadzić do stwierdzenia nieważności małżeństwa.

1. „Wierność? To nie dla mnie” (Symulacja)Jeśli ktoś zdradza na kawalerskim i uważa, że to normalne, bo „papier nic nie zmienia”, to znaczy, że oszukał przy ołtarzu i wykluczył jedność małżeńską. Przysięgał wierność, której od początku nie miał zamiaru dochować.
2. „Gdybym wiedziała, nie byłoby ślubu” (Podstęp)To sytuacja, w której jedna strona tka misterną sieć kłamstw. Jeśli zdrada była ukryta, a dla drugiej strony wierność jest wartością nadrzędną, mamy do czynienia z podstępem (kanon 1098). Małżeństwo zawarte w wyniku takiego oszustwa może być uznane za nieważne.
3. Brak hamulców (Niezdolność psychiczna)Czasem zdrada przed samym ślubem to sygnał, że dana osoba po prostu nie panuje nad swoim popędem lub emocjami. Jeśli ktoś nie potrafi wytrzymać w wierności nawet w okresie największego zakochania, może być uznany za niezdolnego do podjęcia obowiązków małżeńskich.

Duchowo musimy odróżnić dwie rzeczy - ludzką słabość od duchowej pustki.

Jeśli narzeczony szczerze kocha, ale upadł pod wpływem chwili i alkoholu, a potem z przerażeniem i żalem stanął przed ołtarzem – sakrament jest ranny, ale prawdopodobnie ważny ponieważ Bóg wchodzi w ludzką biedę, by ją leczyć.

Jeśli jednak zdrada była wynikiem cynizmu, braku szacunku do narzeczonej lub przekonania, że „jeden raz nic nie zmienia”, to mamy do czynienia z kłamstwem sakramentalnym.

• Przysięga wierności wypowiedziana ustami, podczas gdy ciało i serce przed chwilą wybrały kogoś innego, może być nieważna. I to nie dlatego, że Bóg nie chce pobłogosławić, ale dlatego, że człowiek zamknął przed Nim i małżonkiem drzwi swojego serca.