Prawo kanoniczne z dużym zrozumieniem podchodzi do problemów natury psychicznej i medycznej, które niszczą wspólnotę małżeńską.
Podstawą prawną do badania takich spraw jest kanon 1095 numer 3 Kodeksu Prawa Kanonicznego. Przepis ten mówi o niezdolności do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich z przyczyn natury psychicznej.
Osoba głęboko uzależniona w momencie ślubu nie jest w stanie kontrolować swoich impulsów.
Taki stan psychiczny uniemożliwia stworzenie prawdziwej, dojrzałej wspólnoty życia i miłości.
Dla sądu duchownego najważniejszym momentem jest chwila wyrażania zgody małżeńskiej (wypowiadania słów przysięgi).
Aby uzależnienie doprowadziło do wyroku stwierdzającego nieważność, choroba ta (lub jej bardzo silne, chorobowe podłoże w strukturze osobowości) musiała istnieć już w dniu ślubu.
Jeśli ktoś wpadł w ciężki nałóg dopiero po wielu latach zgodnego pożycia, na przykład z powodu utraty pracy, wówczas prawo kanoniczne widzi w tym nieszczęście i podstawę do separacji, ale sam ślub pozostaje ważny.
Udowodnienie uzależnienia przed trybunałem kościelnym wymaga rzetelnego przygotowania.
Do najważniejszych dowodów w procesie należą:
Dokumentacja medyczna:
Każda przysięga „tak” niesie ze sobą zobowiązanie do wzajemnej miłości, wierności i odpowiedzialności.
Małżeństwo uważa się za ważne tylko wtedy gdy obie strony są zdolne do podjęcia istotnych obowiązków małżeńskich.
Uzależnienie, niezależnie czy od alkoholu, narkotyków, gier, internetu, pornografii, hazardu czy innych form kontroli nad własnym życiem, może tę wolność poważnie ograniczyć.
Człowiek uzależniony nie zawsze jest w stanie w pełni odpowiedzieć „tak” na wezwanie do życia sakramentalnego. Wówczas pojawia się pytanie, które w sądzie kościelnym pada nie rzadko
Historie z życia wzięte - „On wracał z pracy, zamykał się w pokoju i grał do trzeciej w nocy. W dniu ślubu też grał — tylko w garniturze.” Dla świata zewnętrznego może to być drobny problem, kwestia kompromisu. Natomiast dla prawa kanonicznego pojawia się pytanie o fundamentalną zdolność do wejścia w sakrament przez tę osobę.
Jeśli odpowiedź brzmi „nie”, prawnicy Kościoła mówią wprost - małżeństwo nigdy nie zaistniało. Dlatego Kościół badając przesłanki nieważności, nie osądza moralnie lecz chroni sens sakramentu i prawdę o tym czym małżeństwo być powinno. Najczęściej w procesach o nieważność małżeństwa pada pytanie
„Zawsze był. Tylko ja nie chciałem/am tego widzieć.” Małżeństwo nie wymaga perfekcji lecz wolności i dojrzałości serca. Jeśli ich nie ma, sakrament nie może w pełni zaistnieć a cała prawda o miłości i wolności wciąż czeka by została odkryta.
Działamy przede wszystkim przy Metropolitalnym Sądzie Duchownym w Poznaniu
Zapraszam na stronę główną kancelarii Biuro Prawne § Kancelaria Kanoniczna gdzie znajduje się profesjonalny formularz bezpłatnej oceny szans procesu.

ul. Ustronna 1, Góra 62-080 Tarnowo Podgórne
512-170-792
biuro@kancelariakorbas.pl
© 2026 Wszelkie prawa zastrzeżone
Biuro Prawne § Kancelaria Kanoniczna Paweł Korbas ul. Ustronna 1, Góra
62-080 Tarnowo Podgórne
tel. +48 512 170 792
email: biuro@kancelariakorbas.pl
Korzystając z naszej witryny zgadzasz się na stosowanie przez nas cookies
Polityka prywatności